آن را أربعين خاتون‌آبادى گويند ، و انجام تأليف آن 27 ذىالحجه سنه 1263 بوده ، و در اين أواخر نواده‌اش آقاى حاج ميرزا أبو الفضل سلمه اللّه تعالى از علماء عصر حاضر در اصفهان آن را چاپ كرده ، و أحوال مؤلف ( صاحب عنوان ) را از همين شجره‌نامه در پشت آن نوشته ، و اشتباه شاگردى او نسبت بخاجوئى در آن هم آمده . 5 - او را فرزندان چندى بوده : اول مرحوم مير محمد تقى 32 كه در شجره‌نامه نوشته : در نزد پدر خود درس خوانده و همچنين نزد سيد حسن بيدآبادى و از او اجازه گرفت ، و هماره در حسين‌آباد امامت داشته و پنج سال هم در خود شهر اصفهان در مسجد محله باغات امامت داشت تا در 2 شنبه 9 شوال سنه 1308 وفات كرد ، انتهى . و مقصود از مسجد محله باغات چنان‌كه از آقاى همائى مسموع شد مسجد پاقلعه است كه او مىفرمود سابقا محله پاقلعه را محله باغات مىگفته‌اند ، انتهى . و ديگر مرحومان آقا مير سيد على 32 كه در ( 1244 ) و آقاى حاج ميرزا حسين 32 مرقوم مؤلف شجره كه در ( 1326 ) بيايند . * ( 130 - تولد مرحوم شيخ نعمت طريحى ، رحمه الله ) * وى فرزند مرحوم شيخ علاء الدّين ( 1236 ) و خود از اكابر فضلاء مبرزين و أفاخم نبلاء كاملين بوده ، و بطورىكه در « أحسن الوديعه 2 : 62 » فرموده در اين سال در نجف متولد شده ، و بناء بمرقومات آن كتاب با ملاحظه بعضى از مواضع ديگر هم در آنجا نشو و نما نموده و به تحصيل علوم پرداخته تا بمرتبه‌ئى رفيع نائل گرديد ، و كتبى چند در فقه و اصول و حديث و درايت و رجال برشتهء تأليف كشيده كه همه بنسخ خطيه در نزد أحفاد او موجود است ، و از آن جمله : اول كتاب احكام الارضين . دويم كتاب « مجمع المقال » در أحوال سادات و رجال . و از دو نفر اجازت روايت دارد اول شيخ حسن نجفى كه در ( ج 1 ص 121 ش 68 ) گذشت . دويم شيخ محمد حسن صاحب « جواهر » كه در ( 1266 ) بيايد . و فرزندش شيخ عبد الحسين در نزد او درس خوانده . و آخر در ماه صفر الخير سنه 1293 مطابق ( حوت 1254 يا حمل 1255 ) شمسى در أثر جزعى كه در مرگ يكى از فرزندان